Gündüz fenerle insan aramak

Gün ortasında, elinde yanan bir fenerle dolaşan bir adam: "İnsan arıyorum."

Hikâyenin aslı

Diogenes Laertios'un aktardığına göre Sinoplu Diyojen, güpegündüz elinde yanan bir fenerle Atina sokaklarında dolaşır, soranlara "İnsan arıyorum" derdi. Kalabalığın ortasındaydı; aradığı şey insanların çokluğu değil, gerçekten insan gibi yaşayan, dürüst ve erdemli birini bulmaktı. Güneşimi kapatma hikâyesindeki Diyojen'in ta kendisi.

Bugüne

Etrafımızda hiç olmadığı kadar çok insan var; ekranda, şehirde, takip listesinde. Ama gerçekten "insan" olan, yanında rahat nefes aldığın kaç kişi var?

Küçük bir egzersiz

Hayatında fenerle aransa bulunacak o birkaç kişiyi düşün. Bugün birine bunu söyle.

Bunu gerçek dostuna gönder.